απολίτιστες τέχνες
 
 
   
 
 
 
 
 
 
 
μικρά εισαγωγικά:
 

 * ο εναέριος αυτός τόπος με αποσπάσματα τριών βιβλίων μου * [μυθιστορήματα είναι και τά τρία] [αργότερα θα σάς παρατεθούν - ελπίζω γρήγορα - αποσπάσματα κι από ένα τέταρτο] * σελιδοποιήθηκε και σχεδιάστηκε τούς κρύους μήνες τού σωτήριου έτους οκτώ * κι ύστερα τίς ζεστές τίς μέρες τού καλοκαιριού του * Μαζί με τά στοιχεία για μένα τήν ίδια και για τήν πορεία τών βιβλίων μου στη ζεστή ελληνική αγορά * και στην καυτή αγκαλιά τών κριτικών κι όσων εν γένει καθορίζουν τά πράγματα τής λογοτεχνίας σε αυτόν τόν τόπο * (πράγματα που θα βρείτε στα περιεχόμενα (γνωστά και ως λινκ) μέσα εδώ και πριν τό κάθε μυθιστόρημα) * αφιερώνεται και απευθύνεται στο πλήθος * που ξέρει τή λογοτεχνία (και τήν έχει ανάγκη και τήν αγαπάει πολύ) * τιμώντας έτσι (και εκ παραλλήλου) τήν ολιγάριθμη τίμια αδέκαστη περήφανη και άξια γενιά τών (ντόπιων) κριτικών * και μ' άλλα λόγια σάς παραδίνει εδώ κομμάτια τού έργου του * ο πιο αόρατος κι ανάκουστος άνθρωπος μέσ' στη χώρα *

 
apolitistes technes
 
χάρη σταθάτου

" Carpe diem / Ό,τι δεν πουλάει δεν ζει...

  Σκουπίδια σε χρυσόχαρτο. Φωτογενείς βρομόμυγες στο μεταμοντέρνο φαγοπότι. Κνιτογιάπηδες και νεορήτορες τής αρπαχτής "επανάστασης", πίθηκοι τής "απομυθοποίησης" και τής "ανατροπής" - μόνο τόν εαυτό τους ανατρέπουν κάνοντας κωλοτούμπες μπροστά στο Αφεντικό τους: Παρωδοί παρωδών, τζουτζέδες τού Μεγάλου Κοινού, δεν καταλαβαίνουν τί σόι ψώνιο είναι να μιλάει κανείς ιδίοις αναλώμασι - να πληρώνει γι' αυτά που γράφει. Αυτό τό λένε "μιζέρια", ενώ τή δική τους μιζέρια τή λένε "επιτυχία".

 "Ό,τι δεν πουλάει δεν ζει..." Πράγματι! η ζωή κυλάει απ' τά μπατζάκια σας και τά σάλια σας είναι "ο αφρότερος αφρός" τών ημερών. Τών ημερών σας. Αν είστε η ελπίδα, ζήτω η απελπισία, αν είστε η ελευθερία, κάτω η ελευθερία - αν είστε η ζωή, ζήτω ο θάνατος.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΥΚΙΑΡΔΟΠΟΥΛΟΣ  ("ο Κάντιος και τά Βαλκάνια" - ασκήσεις λογικής - εκδόσεις Ύψιλον/βιβλία) "

 
 
 
 

credits τό site τό σχεδίασε και τό έφτιαξε ο Κώστας Λιακόπουλος η χάρη σταθάτου ασχολήθηκε λίγο κι αυτή και έδωσε εκτός από τά κείμενα τών βιβλίων της, εκδομένων και ανέκδοτων, για τά οποία είναι η μόνη η οποία διατηρεί φυσικά ες αεί και τό copyright και τίς φωτογραφίες (δικές της και τής γάτας της και βερολίνο 1999)  τόν πίνακα (λάδι, μαρκαδόρος, χαρτί, στόκος, και άλλα υλικά πάνω σε ξύλο) τού 1989  και βρήκε τίς γκραβούρες: αυτή με τούς κρεμασμένους είναι από τήν 1η έκδοση τών ποιημάτων τού François Villon, παρίσι 1489 οι άλλες από αμερικάνικες θεατρικές αφίσες τού προ-περασμένου αιώνα ◊∞•♦◊     <ενώ στην προδημοσίευση τού (ανέκδοτου) βιογραφίες αγνώστων (και κυρίως στο κεφάλαιο τής "χρονολουλούς") η εικονογράφηση είναι από έργα τού ernst ludwig kirchner σε φωτογράφηση μερικές φορές αλλοιωτική> ◊∞  όπως εδώ : ◊∞

 

 

(ελαφρώς) νεότερο : υπάρχει και τό :  σημειωματάριο κήπων

 

 

 
     
 
apolitistes technes