ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΓΝΩΣΤΩΝ

μυθιστορηματικά δοκίμια

[σελίδες 777]

[τελειωμένο τό 2oo3, ακόμα ανέκδοτο]

[μελλοντική πλήρης έκδοση (σε λίγο) εδώ, στο διαδίκτυο,

με εξώφυλλο (κάποιο απ’ όλα) τού Ernst Ludwig Kirchner (…)]

   Από σήμερα αποφάσισα να σάς παραθέτω μέρη (μόνο, προς τό παρόν) απ’ αυτό τό (ομολογουμένως ογκώδες – 777 σελίδων) βιβλίο που ακόμα δεν έχει βρει εκδότη: Η δομή αυτού τού βιβλίου είναι περίεργη: είναι μυθιστόρημα πέρα για πέρα, αλλά τά (επτά) κεφάλαιά του είναι και αυτόνομα [όπως είναι και τό επόμενο (θα τό δείτε κι αυτό) (σύντομα) (όμως ογκωδέστερο) τό «Μέρες Τοπίου»]: κάποιοι φίλοι μου, θέλοντας να μέ διευκολύνουν (και επειδή είναι τής μόδας η άποψη ότι οι εκδότες θέλουν τώρα μικρά βιβλία: έχουν μικρότερα έξοδα, και μια εμπορική αποτυχία δεν τούς «κοστίζει» και τόσο – άσε που «διαβάζονται» και «ευκολότερα» από τούς «κριτικούς») μού πρότειναν να τό δώσω ακριβώς (ν’ αρχίσω δηλαδή να τό δίνω) για έκδοση, έτσι κομματιασμένο, σαν να είναι τό κάθε κεφάλαιό του δηλαδή (τό μεγαλύτερο, η «Χρονολουλού», είναι όντως κάτι λιγότερο από 3οο σελίδες) ένα ξεχωριστό βιβλίο. Πρακτικά στέκει: Στ’ αλήθεια, είναι φτιαγμένα έτσι τά κεφάλαια, που να μπορούν να διαβαστούνε και να κατανοηθούν ξεχωριστά, και ολοκληρωμένα, χωρίς να «εξαρτώνται» απ’ τά υπόλοιπα: Όμως, τό βιβλίο είναι ενιαίο και μόνο ως ολόκληρο (και συνδεόμενο μεταξύ του με τούς δικούς του υπόγειους τρόπους) καταλήγει στο αποτέλεσμα τό οποίο είχε άλλωστε και ως πρόθεση: Δεν έχω διάθεση ούτε να καταστρέψω μια ενιαία σύλληψη (και τήν όποια «απόλαυση» θα προέκυπτε απ’ αυτήν) ούτε να διευκολύνω κανέναν (δεν διευκόλυνα τόν εαυτό μου γράφοντας), ούτε και να προσφέρω «διηγηματάκια», («ένα τόν χρόνο» έχω άνετα, μού είπε κάποιος) για να μπω «στην αγορά» – έχοντας καταστρέψει ένα βιβλίο: Πάρτε, λοιπόν καημένοι αυτό τό [πράγμα] που μού καίει τά χέρια, όπως είπε [περίπου] κι ένας ποιητής τήν ώρα που έδινε τό (μόλις) φτιαγμένο ποίημά του σε κάποιον (σήμερα τό θεωρούμε όμως και δικό μας): ελπίζω να ’χουμε όλοι τό απαραίτητο χιούμορ – δεν συγκρίνω τόν εαυτό μου με κανέναν, μόνο που τόν Καβάφη τόν σκέφτομαι (καμιά φορά δηλαδή, ως προς τά εκδοτικά) για να παρηγοριέμαι –

   Δεν θα καείτε: στην αρχή θα είναι δροσερό, και θα «ζεσταίνεστε» σιγά-σιγά.

Και για να ζεσταθείτε λοιπόν θα σάς δώσω από τίς «βιογραφίες» μεγαλύτερα κομμάτια. Έτσι έχετε τώρα να διαβάζετε: 164 σελίδες από τίς 770 περίπου που έχει τό βιβλίο συνολικά και, για μπούσουλα [για να ξέρετε ας πούμε τί σάς περιμένει] όπως κάναμε και με τά προηγούμενα, ετοιμαστείτε να βρείτε:

                      καμιά δεκαριά σελίδες απ’ τό πρώτο κεφάλαιο, πέντε από τό δεύτερο, εφτά από τήν πρώτη σημείωση, καμιά εικοσαριά από τό τρίτο κεφάλαιο, από τό τέταρτο πενηνταέξι (ολόκληρες) σελίδες, από τήν δεύτερη σημείωση εικοσιπέντε, και από τό τελευταίο κεφάλαιο σαρανταδύο σελίδες. Διασκεδάστε το – όσο κι εγώ όταν τό ’γραφα αν γίνεται – πατήστε εδώ πάλι για PDF ώστε να τό πάρετε ξανά με καλύτερο τύπωμα και σελιδοποίηση – στο βιβλίο αυτό θα σάς χρειαστεί ιδιαίτερα η καλή σελιδοποίηση, γιατί έχει και υποσημειώσεις και – μερικές φορές – και εικονογράφηση (η συντριπτική πλειοψηφία τών εικόνων είναι από πίνακες τού Ernst Ludwig Kirchner που τόν αγαπώ ιδιαίτερα και τού οποίου, όταν θα εκδοθεί τό βιβλίο – εδώ πάλι στο διαδίκτυο – ελπίζω – θα είναι και ο πίνακας στο εξώφυλλο: μια ζωγραφιά απ’ αυτές που θα βρείτε εδωμέσα σκόρπιες δηλαδή) (και δέχομαι επ’ αυτού προτάσεις (γενικά μη διστάζετε να μού γράφετε τή γνώμη σας, μ’ αρέσει.))