μπορείτε να διαβάσετε λοιπόν τώρα τό τελευταίο μέρος τού τελικού κεφάλαιου τής «Έκθεσης Βαθυτυπίας» που περιγράφει μια βερολινέζικη πορεία για τήν αποποινικοποίηση, (hanf parade λεγότανε και hanf είναι τό γερμανικό αντίστοιχο τού αγγλικού hemp για τήν κάνναβη) και από εκεί λοιπόν (η πορεία για τήν οποία μιλάμε έγινε τό 1999) σάς βάζω και μερικές φωτογραφίες (που δεν υπάρχουν στο εκδομένο βιβλίο) – (και δεν χρειάζεται, είμαι σίγουρη, να επαναλάβω πως ξέρω ότι αυτό δεν θα κάνει τούς αναγνώστες (και τίς αναγνώστριες) να υποθέσουν ότι όλο τό βιβλίο αναλώνεται σε «πραγματικές» (που λένε) «δικές μου» ιστορίες: είπαμε, μυθιστορήματα γράφω και (πάλι είπαμε) όταν είναι να γράψω τά απομνημονεύματά μου, επισήμως (μπορείτε να είσαστε σίγουροι) θα τά αναγγείλω).

   Μπορώ απλώς να προσθέσω εδώ, μια και μιλάμε τώρα για «πραγματικές» εμπειρίες, ότι λυπάμαι που η τελευταία αντίστοιχη προσπάθεια να γίνει μια τέτοια πορεία και στην αθήνα δεν πέτυχε – ο καιρός όμως ήταν καλός – όπως και στο βερολίνο τότε – : άλλα πράγματα φταίξανε, και ελπίζω να μην φταίνε συνέχεια, αν όχι για κανέναν άλλον λόγο τουλάχιστον γιατί οι απαγορεύσεις είναι σίγουρα βλαβερές. Μάς θυμόσαστε όταν είμαστε παιδιά: ποια πράγματα κάναμε με μανία, ε; Αλλά οι «μεγάλοι» είναι σαν να μην έχουν υπάρξει ποτέ παιδιά – νά, για κάτι τέτοια μιλάει και τό μετά (μεγάλης) επιμονής άκριτο αυτό βιβλίο

   να σάς πω (πάλι) καλή διασκέδαση;

   και πατήστε εδώ για να έχετε τό κείμενο σε PDF.